مو خُرمایی...

تو گِرِه اَز روسَری وا میکنی
مَن گِرِه اَز بَختِ خود وا می کنم
اَز نَخیلِستانِ پِنهانِ میانِ زُلفِ تو
روزه یِ دیرینه اَم وا میکنم...
لااَقَل قَدری بِخَند،تا بَرایَم چون اَذان مَعنا شَوَد
اینچِنین یک پاسُخ دَرخور بَرای شَرع هَم پیدا میکنم...
(حسین خداپناهی)


[ شنبه 27 تیر 1394 ] [ 12:07 ق.ظ ] [ Hossein Khodapanahi ] [ قطره باران() ]
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات